Obraz ma charakter poglądowy i nie przedstawia rzeczywistych osób ani konkretnych sesji terapeutycznych.
Krótka odpowiedź: nie. Raport to nie diagnoza — to uporządkowany materiał, z którego dopiero Ty budujesz hipotezę. Pokażę, jak go czytać krok po kroku.
„Czy ten raport mówi, co mi jest?” — Aneta, po pierwszym omówieniu wyników.
Odpowiedź: Nie. Raport pokazuje wzorce pracy mózgu, które trzeba zestawić z Pani historią, objawami i obserwacją. Nie jest ani diagnozą, ani receptą. Jest pakietem informacji, który pomaga zadawać lepsze pytania i ostrożniej planować dalszą pracę.
Mapa amplitud — jak ją czytać
Mapka amplitud to siatka: pięć pasm × trzy stany. Najpierw zorientuj się w całości — potem rozłożysz ją pasmo po paśmie i sprawdzisz, czy pierwsze wrażenie się broni.
Mapa do analizy — odczyt z samego obrazu map amplitud procentowych.
OZ = oczy zamknięte, OO = oczy otwarte, ZD = zadanie. Kolor pokazuje moc względną: czerwień — wysoka, zieleń — przeciętna, błękit — niska. Wszystkie wnioski na tym etapie to wstępne hipotezy, nie rozpoznanie — to punkt wyjścia.
Nawyk orientacji. Nie szukaj jednego czerwonego punktu – szukaj wzorca: klastra, lokalizacji, powtarzalności i związku z wywiadem. Zacznij od pytania: które pasma są czerwone już przy oczach otwartych?
Odczyt pasmo po paśmie
Theta – wolny rytm
OZ niska / w normie
OO niska / w normie
ZD niska / w normie
Theta jest tu niska – nie ma zalewu wolnych fal, więc odkładamy hipotezę spowolnienia. To kluczowy ruch: nadpobudzenie i spowolnienie czyta się tą samą metodą, ale prowadzą w przeciwne strony.
Alpha – rytm spoczynkowy
OZ wysoka (czerwień)
OO w normie
ZD w normie
Efekt Bergera – przy zamkniętych oczach pasmo rozbłyska czerwienią, to znak dobrej reaktywności. Alpha pracuje tak, jak powinna: rośnie, gdy oczy się zamykają. Gdyby tej czerwieni brakowało, byłby to sygnał alarmowy – tutaj go nie ma.
SMR i Beta – pasma szybkie, uwaga i napięcie
OZ podwyższone
OO wysokie (czerwień)
ZD wysokie (czerwień)
SMR i Beta są czerwone centralnie już przy oczach otwartych, nie dopiero w zadaniu. To obraz układu, który jedzie na wysokich obrotach od startu – i pytanie nie brzmi „czy potrafi się rozkręcić”, lecz „czy potrafi zejść z gazu”.
HiBeta – napięcie mięśniowe, artefakty
OZ niska
OO niska
ZD niska
Ważne: czytaj Beta razem z HiBeta. Gdyby ta czerwień była napięciem mięśni, zwykle widzielibyśmy też wysoką HiBeta. Tutaj HiBeta jest niska – więc podwyższona Beta jest bardziej wiarygodnie korowa. Relacja między tymi dwoma pasmami to jeden z najszybszych tropów.
⚠️ Stan podczas badania. Beta jest wrażliwa na stan: napięcie, stres, kofeina i intensywne myślenie w trakcie rejestracji podnoszą ją przejściowo. Zapytaj o kontekst badania, zanim uznasz wzorzec za cechę stałą.
Synteza – wzorzec dominujący
Niska Theta + silna, reaktywna Alpha + podwyższone SMR/Beta centralnie już w spoczynku i pod obciążeniem – profil szybszy i aktywowany, w stronę nadpobudzenia.
To profil aktywowany od startu: w spoczynku już „rozgrzany”, a pytanie brzmi raczej, czy potrafi zejść z obrotów. Obraz najbliższy nadmiarowi Beta / nadpobudzeniu.
Hipotetyczne korelaty, do potwierdzenia objawami i ankietą:
trudność z wyciszeniem, „gonitwa myśli”
napięcie, nadmierna czujność, kłopoty z zasypianiem
drażliwość lub niepokój pod obciążeniem
Który fenotyp? Obraz najbliższy nadmiarowi Beta / nadpobudzeniu. Ale to jest tylko punkt wyjścia – rozstrzyga wywiad, ankieta i obserwacja.
Podsumowanie: hierarchia czytania
QEEG nie daje gotowej odpowiedzi. Daje dane ułożone w obraz. Twoja rola:
1. PDF – gdzie są odchylenia, czy tworzą klaster, jak punkt zmienia się między stanami
2. Wzorzec – jaki obraz wyłania się z pasm razem
3. Wywiad – czy wzorzec pasuje do klienta, snu, leków, kontekstu
