Obraz ma charakter poglądowy i nie przedstawia rzeczywistych osób ani konkretnych sesji terapeutycznych.
Trudnościom w nauce często towarzyszą deficyty uwagi i funkcji wykonawczych: pamięć robocza, tempo przetwarzania. I to właśnie je można trenować.
Mechanizm
Dziecko z trudnościami w nauce często ma zawężone okno uwagi, niską tolerancję na bodźce rozpraszające i spowolnione tempo przetwarzania. Biofeedback trenuje zdolność do utrzymania uwagi przy zadaniu mimo obecności dystraktorów – kluczową w procesie uczenia się.
Pamięć roboczaPrzechowywanie informacji podczas działania
Tempo przetwarzaniaSzybkość odbioru i reakcji na bodziec
Hamowanie dystraktorówOdporność na bodźce rozpraszające
Protokół
Celem jest wzmocnienie uwagi ukierunkowanej i tempa przetwarzania; protokół dobierany indywidualnie na podstawie mapy QEEG. Dowody dla samej dysleksji są ograniczone – trening celuje w towarzyszące jej deficyty uwagi, nie w mechanizm czytania.1,2
Mierzalność postępu
Testy funkcji wykonawczych (pamięć robocza, czas reakcji, liczba błędów) przed i po serii sesji pokazują zmianę. Postęp w biofeedbacku często przekłada się na szybsze i mniej męczące odrabianie lekcji – dokumentowane w dzienniku rodzica.
Wybrana literatura
- Breteler M.H.M., Arns M., Peters S., Giepmans I., Verhoeven L. (2010). Improvements in spelling after QEEG-based neurofeedback in dyslexia: a randomized controlled treatment study. Applied Psychophysiology and Biofeedback, 35(1), 5–11. doi:10.1007/s10484-009-9105-2
- Coben R., Wright E.K., Decker S.L., Morgan T. (2015). The Impact of Coherence Neurofeedback on Reading Delays in Learning Disabled Children: A Randomized Controlled Study. NeuroRegulation, 2(4), 168–178. doi:10.15540/nr.2.4.168